Ook als rubriek op de zaterdagse pagina Spiritualteit in de Leeuwarder Courant

.

donderdag 1 januari 2009

Zien is geloven



Hoe vaak gooit het witte team de bal over?

De Nederlandse versie van de Britse comedyquiz QI was zaterdagavond voor het eerst bij de Vara te zien. Een van de vragen was waarom de indianen de Europese ontdekkingsreizigers vroegen hoe ze daar gekomen waren. Het antwoord: ze konden de schepen die voor anker lagen niet zien, omdat die gevaartes niet in hun denkraam pasten.
De presentator van de Nederlandse QI, de auteur Arthur Japin, merkte op dat de implicaties van zo’n verhaal enorm zijn. En daar heeft hij gelijk in. Als het waar is dat onze hersenen niet registreren wat onze ogen niet kunnen geloven, dan kunnen dus om ons heen dingen gebeuren of wezens rondlopen, waar we ons niet van bewust zijn.

Nu is dat indianenverhaal, zoals zoveel indianenverhalen, niet onomstreden. Maar er zijn onder andere op YouTube genoeg filmpjes te vinden, die duidelijk maken dat je niet voetstoots mag geloven dat wat je dacht te zien, ook daadwerkelijk zo gebeurd is. Doe de tests maar eens op de twee YouTube-filmpjes die ik hierboven en -onder gezet heb.
Dat het heel goed mogelijk is dat we blind zijn voor een andere dimensie, is aannemelijk te maken met de theorie van de zogenoemde Platlanders. Dat zijn tweedimensionale figuren, die alleen hoogte en breedte kennen. Dat kunnen bijvoorbeeld getekende poppetjes zijn. Je kunt diepte in de tekening suggereren, maar die is er natuurlijk niet echt.

Stel dat je door een tekening een bal kunt drukken. Wat zien die Platlanders dan? Eerst een puntje. En dat stipje wordt een steeds groter rond vlak, dat op een bepaald moment weer kleiner wordt en uiteindelijk weer een puntje dat op eens weer weg is. Wij weten dat het een bal was, de getekende figuurtjes zagen alleen een groeiende cirkel die weer kromp.
Ik geloof alleen maar wat ik kan zien, roepen veel mensen. Zij kunnen zich niet voorstellen dat mensen een geloof in iets hogers hebben, geloven in iets dat ze niet zien. Maar dat is wel een erg kortzichtige manier van tegen het leven aankijken. Die paar simpele testjes maken al duidelijk dat ‘zien is geloven’ ook een indianenverhaal is.

Misschien een goed voornemen voor het nieuwe jaar om dat vreemde idee eens los te laten.




Staar naar het kruisje op de buik van de dame.